Miroir, Miroir…

Back in business na een kort intermezzo wegens – uiteraard – examenverplichtingen. 2009 mag dan al wel enkele weken oud zijn, toch zie ik nog steeds mijn kans schoon om het nieuwe jaar – muzikaal – in te luiden. Raveslavehomie Cait heeft alvast de toon gezet door enkele party’s te droppen met een line-up om vingers en duimen bij af te likken en hier bij Raveslave gaan we gewoonweg op dat elan verder. Naast de soms vaak clichématige aangelegenheden die inherent gepaard gaan met de ‘feestdagen’, vind ik deze periode ook uitermate interessant omwille van de welgekende ‘lijstjes’ die gerenommeerde blogs en websites opstellen. Zo raad ik jullie nieuwsgieren aan een kijkje te nemen op Resident Advisor waar ze het jaar in stijl hebben afgesloten door de in hun ogen beste artiesten, tracks, albums… in een chart te gieten.

Naast enkele opmerkelijke nieuwe intreden, hebben de grootheden der aarde hun reputatie nadrukkelijk bevestigd. Zo staat Ricardo Villalobos op nummer een in het lijstje – van 100! – van de beste artiesten van het afgelopen jaar. Ricardo is uniek in zijn soort: mysterieus, crowdpleaser – en -teaser – futurist en romanticus! Geen wonder dat de Chileen in haast ieder lijstje in de top-3 opduikt.
Maar de hedendaagse muziekscene is nog talentvolle parkieten rijk, meer bepaald Dj Koze. De man staat op numero uno in de chart van beste track – I want to sleep – van 2008 en was ook hier bij de Raveslave crew gegeerd wild. 2008 was een jaar waarin de creativiteit op elektronisch gebied nauwelijks aan banden was te leggen, en niet alleen I want to sleep, maar tevens zijn Let’s love en Zou Zou waren daar het levende bewijs van. Toch heeft Koze mij dit jaar het meest weten te verrassen met zijn remixen. Zijn interpretatie van Sascha Funkes Mango Cookie zat zowat in iedere Djbag, gereserveerd voor hét piekmoment van de avond. Maar persoonlijk getuigde zijn remix voor Matias Aguayo’s Minimal van een nog hoger staaltje vakmanschap. De track was misschien niet zo dansvloergericht, maar die sound blies me gewoon omver. Klasse!



Voorts was 2008 niet alleen hoopgevend omdat alle klasbakken hun kunnen wederom geëtaleerd hebben, maar ook omdat de youngbucks, de vreemde eendjes in de bijt – up & coming – hun visitekaartje hebben afgegeven. Ik denk hierbij aan Brodinski, SIS, Azuni, Appleblim – het genre dubstep tout court – Dave Aju, Guillaume & The Coutu Dumonts… en vooral dOP. Hun wonky jazz house EP op Seuil’s label EKLO, getiteld I’m just a man, was een knaller van jewelste. dOP’s sound is zo puur en de Frenchies onderscheiden zich van de rest door hun diepzinnige lyrics, getuige deze zin: “I’ve been to lands, where birds feel better than the man”. En hun release voor januari is zodoende nog beter. Hun Blanche Neige staat nu al hoog genoteerd in de charts van menig topjock. Hét kippenvelmoment is natuurlijk wederom de tekst: het sprookje van sneeuwwitje gezongen door een zeemzoete Franse mannenstem. Een release om te koesteren.

Uiteraard maken deze aantekeningen slechts deel uit van een hele resem muzikale hoogtepunten, die hier onvermeld blijven, maar tevens een pluim verdienen. Daarom ben ik ook heel nieuwsgierig naar jullie highlights, ontdekkingen, platen die jullie wisten te ontroeren of eerder in trance van uitzinnige extase brachten, kortom: jullie best of. Posten die handel dus!

Allright..

.. you fucking students.
It's hella-boring outside, no parties, no drugs, no sex.
That's about to change:




And on Valentine's, it seems every pre-schooler in the country is looking forward to Bloody Beetroots @ Silo. I might end up there as well, but I'm going to do my best to create a crew to check this out:



See you there, I guess.

WWW 06

Our sixth installation in the WWW-series comes from Voltron, a promising DJ duo originating from Aalst. Voltron started DJ’ing about 2 years ago and have come a long way since. Currently, they hold residencies at the Aalst-based Smack My Pitch Up and Newscafé in Brussels and have played alongside the likes of Dr. Lektroluv, Bobmo and Cosy Mozzy.


Their WWW-mix can be labelled best as 40 minutes of dance floor oriented house and electro. Rather than sticking to one niche, Voltron has chosen to combine techhouse, disco-house and nu-rave and complete the big picture with some classics such as Paul Hardcastle’s ‘Rain Forest’ and CLS’ mighty house anthem ‘Can You Feel It’. If anything is clear from their WWW-mix, it’s that Voltron doesn’t care much about genre tags. They simply want to rock the party and in this mix, they do a pretty damn good job at it.

You can download it here

Tracklist
Tom Tom Club - Pleasure of Love (Sire Records)
Paul Hardcastle - Rain Forest (ZYX Records)
Tom Mangan - I Am Digit (Playtime)
Late Of The Pier - Bathroom Gurgle (Tomski & Fredboy Remix) (Parlophone)
Sammy Bananas - Work me (Fool's Gold)
CLS - Can You Feel It (Strictly Rhythm)
Nadastrom - Pussy (Dubsided)
The Black Ghosts - Anyway You Choose To Give It (Playgroup Dub) (Southern Fried)
L.S.B. Edits - Shout (L.S.B. Edits Inc)
Rodion - Scuola Radio Elettra (Gomma)
Liaisons Dangereuses - Los Niños Del Parque (Muzic Box Edit)
Water Lilly - Lottotron Reboot (Mental Groove Records)
Zombie Nation - Forza (UKW Records)
Tomas Andersson - Mot Matsalen! (Bpitch Control)
Electric Ecstacy Club - Jesus Loves The Acid (Swordfish Records)
Dirty Minds - Life of Brian (Eskimo Recordings)
Cut Copy - Feel The Love (Modular Recordings)

Nightdrive with you...

Zoals reeds eerder te berde gebracht, word ik momenteel volledig ondergedompeld in de hier heersde Franse muziekscene. Geen strakke, machinale en minimale beats, noch diepe housegrooves, maar veeleer zeemzoete, feel good disco en synthpop!
Hieronder volgt een track die grijs wordt gedraaid op een avondje uit in la France. Het betreft een track van de hand van de Franse producer, Anoraak.

Anoraak mag misschien niet zo bekend zijn bij het grote publiek, des te meer bij kenners en liefhebbers. Naast zijn liefde voor het producen, maakt hij eveneens deel uit van het alom gewaardeerde Valerie-collectief. Voor zij die zich geroepen voelen en verder willen kijken dan hun neus lang is, meer muzikale rijkdom willen bezitten dan hun gehoorwijdte hen toebedeelt en zo dieper willen graven in de het latente, bezoek dan zeker eens deze cherie van een Valerie.

September laatsleden heeft Anoraak een mini-album, getiteld Nightdrive with you, gereleased op het label Endless summer recordings, what's in a name, isn't it? De titeltrack zelf stak er persoonlijk met kop en schouders bonvenuit, vandaar ook deze post.
Anoraak schildert namelijk deze catchy en dromerig popmuziek met een subtiele knipoog naar de 90's à la Modjo en dát samen met de retro synthbasslijnen en gitaarsolo's die we tegenwoordig destileren bij een Hercules and Love Affaire.

Ik ga dus geen woorden meer kwijten, maar de muziek voor zich laten spreken. De track, alsmede een zeer geslaagde remix van GRUM, valt te beluisteren op Anoraak's myspace.

Lovely Art

First things first: je m’excuse. Er is ondertussen al heel wat tijd verstreken zonder een post van mij kant. Net zoals mijn medebloggers, Liss. en Chris, vertoef ik in andere oorden wegens studieverplichtingen. Hoewel dergelijke uitwisseling een once in a lifetime expercience is, zowel muzikaal als intellectueel, brengt het ook wel wat onvoorziene problemen met zich mee, hélas. Een gebrekkige internetverbinding is namelijk debet aan mijn zeldzame bijdragen. Maar zoals Caith in een voorgaande post al beaamde, wil ik jullie niet belasten met mijn pied-à-terre, dus genoeg geklaag: back to business. Ik pik dan ook gedwee terug de draad op en focus me wederom op de housesectie van Raveslave. De internetloze maand heeft natuurlijk zijn tol geëist en sommige releases zullen dus aan mijn nauwlettend oog ontsnapt zijn, maar in wat volgt presenteer ik toch nog enkele tracks die voor mij persoonlijk een van de muzikale hoogtepunten vormden van de afgelopen maand. Geen straight housemuziek, maar eerder funky discomateriaal. Vraag me niet waarom, maar het lijkt alsof de Frenchies met hun muziekscène, die een nadrukkelijk disco- en seventiesrevival kent, onbewust een invloed op me heeft. Een Fremdkörper aan het woord…

De eerste track uit het lijstje, is een remix van de hand van Art of Tones, het mysterieuze alter ego van Ludovic Llorca, grondlegger van het label Brique Rouge en bekend van zijn projecten met Laurent Garnier. Ditmaal heeft hij de track Love on the line van de band Crazy P - tevens terug te vinden op hun nagelnieuwe album Stop Space Return (aanrader!) – in een nieuw kleedje gestopt. Onder het mon van Art of Tones heeft hij nog niet veel op zijn palmares prijken, maar deze release voor het label 2020 visions zal zijn bekendheid ongetwijfeld een duwtje in de rug geven. De release op zich bestaat uit drie tracks: een vocal, dub en Photon dub mix.
De vocal remix blijft grotendeels trouw aan de structuur van de originele track, maar voorziet het terwijl van een groovy basslijn uitgekiemd voor een housedansvloer. De dub mix is eerder instrumentaal, maar behoudt weliswaar de housegroove én de aanstekelijke vocals van frontzangeres Danielle Moore. Haar NYC Houseachtige en 80’s popgetinte vocals temperen de machinale beats en voegen als het ware bitterzoete muzikale lagen toe.
De Photon dub mix tast het onbekende nog wat meer af, gaat nog een stapje verder en mondt uit in een indrukwekkende late night affaire. Simpel, maar uitermate effectief: back to basics klinkt de boodschap.

De tweede track is ontsproten in het brein van man of the moment Mark E – of beter gezegd: the man tout court –. Mark E’s genialiteit kent dezer dagen geen grenzen en is – gelukkig – niet meer weg te denken, noch aan banden te leggen. Hij breidt de releases aan elkaar zoals een kledingketen dat doet in zijn gloriedagen én on top of that zijn het stuk voor stuk pareltjes. De maand oktober kent twee releases van zijn makelij: enerzijds een eigen productie, getiteld Based on misunderstandings, Part 2 en anderzijds een remix van de track The low murderer is out at night van Low Motion Disco. De eerste vormt een vervolg op de Misunderstandings House Series van het gerenommeerde Jazzanova, en de EP ziet dan ook niet zo verwonderlijk het licht op hun label, Sonar Kollektiv. Het geheel bestaat uit respectievelijk twee tracks, Fazer en Smokescreen. Beide songs zijn twee slow late night burners die subtiel en sierlijk balanceren tussen Mark E’s brandmerk van disco met een lage BPM en pumpin’ Detroit house. Atmosferisch, hypnotiserend, spacey en een dubby basslijn: dat vormen de kernwoorden van een wederom uitermate stijlvolle release.
En van hetzelfde laken een broek voor zijn overige release, meer bepaald zijn remix voor Low Motion Disco. De Zwitserse discoguru’s komen op de proppen met hun derde single voor het alom geprezen Belgische Eskimo Recordings. Mark E is hierbij andermaal op remix duty en voegt als geen ander die extra touch en flavour toe aan het originele. Hij dringt de akoestische gitaren ietwat naar de achtergrond en opteert voor een stevige basslijn die na het beluisteren blijft nazinderen, zoals het beeld van de geelrode avondzon die op je netvlies staat gebrand. Opnieuw zorgt het slo-mo effect voor die kenmerkende hypnotiserende sound en laat Mark E de tekst “out at night” op de achtergrond drijven tussen de dubby beats. Top!

Om in stijl af te sluiten, wil ik jullie het volgende lijst ook nog en passant meedelen. Het omvat nog enkele tracks die mooi aansluiten aan de reeds vermelde highlights van de afgelopen maand:

° Ray Okpara – this for deep

° Ray Okpara – Loving moonbuah

° Junesex – Worst than love (Losouls Love in times of art rmx)

° Spieltape – Reya

° Steve Lawler – Femme fatale (Ripperton rmx)

° Sebo K - Diva

° Rolando – Hiatus (Dub mx)

° Je davu – need you tonight

° La pena – Not so bad

° Dave Aju – first love

The feeling of clubbing

One of the things I haven’t done during my current stay abroad is attend a proper clubnight. Sure, I’ve been to a lot of parties, some of which can be classified under the label ‘good’ and others which were the quite the opposite. I try to erase the latter from my memory – something I reckon all of us attempt to do – but in doing so, a rather unsettling thought crossed my mind. I couldn’t remember what a fine clubnight felt like…

I can easily recall some of the mammoth tunes that were dropped by a great DJ during some clubnight and some memorable things that happened that same night. No matter how hard I try though, I just can’t remember what I felt that very night or how much fun I had.


This is the reason why we go back I guess. To experience the feeling of having a good time with your friends and to know again what it feels like to forget about the everyday world and be part of a better one, if only for a couple of hours. This feeling must be the gist of clubbing. Getting drunk or taking drugs can be viewed as a sort of means to an end in this case. Some may need booze to experience the feeling whereas others are already 'feeling the groove' through the combination of being around their friends while dancing to some great tracks.

I believe it’s also what makes clubbers, and music lovers in general, alike. Whether your world is ruled by maximalist electro, hypnotising minimal, groovy house or anything in between is of little matter in clubbing because we’re all essentially in search of the same. Enough of my moralizing though; I’m off to actually experience what I’ve been babbling about. Joe from Hot Chip is coming to town for a DJ performance.

Shout out to the West-Side

For those of you who are stuck on the other side of the planet, far away from Limburg, there's other parties to go to besides Cocadisco this weekend. And we all want Raveslave to go national, right?





They are in the middle of the recording process of their new album, but Klaxons bass player Jamie Reynolds agreed to play a special dj-set at Culture Club. Dirty Dancing deputy Cosy Mozzy gladly accepted to warm up for him and is introducing his latest project “Cosy Mozzy vs Montevideo”. From Antwerp they’ve got the renowned Fanklub Djs. Sounds like a perfect night out…

A-Trak's life story reads like the American Dream... In his own words: “When I was 13 I bought myself some turntables and a mixer. I practiced for about 18 hours a day. Then I came out of my basement, packed my lunch and won a bunch of world championships. Joy! ***UPDATE: A-TRAK CANCELLED***

You may know Kid Sister from the recent “Beeper” tune, or the single she did with Kanye West “Pro Nails”... She's also working with Pharrell Williams. Oh, and did I mention she’s dating A-Trak..?

So there you go.
Visit Culture Club if this might be something that tickles your bwalls!